Jóna Hrönn: Vond hug­mynd að forðast að nefna dána ást­vini

28. október 2020
18:00
Fréttir & pistlar

„Næsti sunnu­dagur er til­einkaður minningu látinna. Við skulum tendra ljós í til­efni af því og í­grunda fram­tíðar­tengsl okkar við látna ást­vini. Þannig verður minning þeirra ljós í lífi okkar,“ segir Jóna Hrönn Bolla­dóttir prestur í bak­þönkum Frétta­blaðsins í dag.

Jóna Hrönn skrifar þar um dauðann og mikil­vægi þess að búa til fram­tíðar­tengsl við þá sem eru farnir.

„Góð og vitur vin­kona mín missti manninn sinn ung að árum. Síðar eignaðist hún aftur góðan mann. Þegar þau hófu sam­leið tjáði hún honum að ein stór for­senda fyrir sam­bandinu væri sú að hann gæti látið sér þykja vænt um minningu látins eigin­manns hennar og barns­föður, þannig yrði hinn látni alltaf hluti af lífi þeirra,“ segir Jóna og bendir á að gjarnan sé talað um minningu látinna ást­vina sem ljós á vegi okkar.

„Það merkir að við ætlum að halda á­fram lífs­göngunni en eiga fram­tíðar­tengsl við þau sem farin eru í gegnum lifandi minningar. Hér áður fyrr var al­gengt að forðast að nefna dána ást­vini, í þeirri von að sorgin hyrfi. Það er vond hug­mynd,“ segir Jóna.

Hún segist hafa verið komin vel til manns þegar hún upp­götvaði að faðir hennar hafði eignast bróður sem lést að­eins nokkurra mánaða gamall.

„Sá hét Ingvi og föður­amma mín, sem ung hafði misst móður sína og einnig 19 ára bróður úr berklum, minntist aldrei á þennan son. Amma mín var orðin mjög hjart­veik um fer­tugt og lést af þeim völdum á miðjum aldri. Ég óttast að það hafi verið hjarta­sár,“ segir Jóna sem segir mikil­vægt í allri sorgar­úr­vinnslu að búa til fram­tíðar­tengsl við þann sem er farinn.

„Ég hef til dæmis valið að eiga þau fram­tíðar­tengsl við látinn föður minn, að dvelja ekki í erfiðum veikindum hans heldur láta hans ráð­gefandi rödd heyrast í mínu dag­lega lífi. Ég deili gjarnan lífs­gildum og ýmsum til­svörum hans með af­kom­endum mínum. Þannig fylgir hann okkur alltaf, þótt þau yngri hafi aldrei fengið að njóta hans í lifanda lífi.“