Steinunn tætir Katrínu í sig: „Veldur hjá þeim skömm, reiði og van­líðan“

Steinunn tætir Katrínu í sig: „Veldur hjá þeim skömm, reiði og van­líðan“

Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir tætir í sig ræðu Katrínar Jakobsdóttur sem hún flutti í Chatham House í London í gærmorgun. Efni ræðunnar var Ísland og „velsældarhagkerfið,“ en Steinunn segir það þýða á stjórnmálamáli að stjórnmálamenn þykist skylja að velsæld almennings sé líka einhvers virði. Steinunn gagnrýnir að Katrín stígi fram sem talsmaður þessarar sjálfsögðu stefnu. Hún segir í pistli á vef Fréttablaðsins:

„Katrín leiðir ríkis­stjórn sem sveltir heil­brigðis­kerfi, mennta- og sam­göngu­kerfi og aðra nauð­syn­lega inn­viði um þúsundir milljóna og mærir fjár­mála­ráð­herra sinn sem rekur ríkis­sjóð eins og um fjárfestingarsjóð væri að ræða. Ríkis­stjórn sem leiðir van­sæld ekki vel­sæld.“

Þá segir Steinunn á öðrum stað að ríkisstjórnin haldi hlífiskildi yfir bófum sem hafi með ósvífnum hætti rænt samlanda sína og aðrar þjóðir auðæfum sínum og innviðum og beiti engum viðurlögum eða taki ábyrgð. Steinunn segir:

„Vel­ferðar­kerfið er líka hand­ó­nýtt, spyrjið fá­tækt barna­fólk, sjúk­linga og ör­yrkja og tæp­lega 40% drengja á Ís­landi sem geta ekki lesið sér til á­nægju eða gagns. At­hugið að ó­læsi er stjórn­mála­mönnum afar gagn­legt, því ef þú skilur ekki hvernig kaupin gerast á eyrinni, þá geturðu ekki varið þig og þína. Hvert fara skattarnir okkar gott fólk?“

Þá tengir Steinunn þá miklu notkun á þunglyndislyfjum megi rekja til hvernig elítan og stjórnmálamenn koma fram við fólkið í landinu. Steinunn segir:

„Þung­lyndi stafar af mörgum á­stæðum en þegar fólk getur ekki verið öruggt um að geta tryggt sér og sínum við­unandi lífs­skil­yrði, því ríkis­stjórnin kemur raun­veru­lega í veg fyrir það, þá grefur það undan til­trú mann­eskjunnar á sig sjálfa og hún verður þung­lynd.“

„Í sam­fé­lagi þar sem auð­söfnun og ríki­dæmi nýtur virðingar og lotning og þöggun um­lykur spillingu verður fólk þung­lynt, því fram­ferði þeirra fáu sem auðgast, bitnar á mörgum og veldur hjá þeim skömm, reiði og van­líðan.

Í ríkis­stjórn sem stöðugt ver rétt hinna fáu til að haga sér eins og inn­viðir sam­fé­lagsins séu spila­peningar í Matador verður fólk þung­lynt. Það er þung­lyndi­svekjandi að vita betur, en vera stöðugt sagt að maður hafi rangt fyrir sér. Að gildis­mat manns sé stöðugt sagt einskis virði, er heila­þvottur og þarmeð á­vísun á geð­veiki.“

Þá segir Steinunn í lok pistilsins:

„Ég ætla að enda þessa grein á orðum Katrínar sjálfrar í laus­legri þýðingu minni, besta orwelíska tvítal (eng. doublespeak) sem sést hefur lengi: „Fyrir okkur stjórn­mála­menn þar sem ei­lífðin er bundin við okkar stjórnar­setu (sem getur verið ansi stutt í sumum löndum!) er samt hollt að í­mynda sér að þurfa að standa fyrir svörum barna­barna sinna og jafn­vel barna þeirra. Og ef þau spyrja: „Afhverju björguðu þið ekki jörðinni?” Þá vil ég ekki svara:

„Afþví að við á­kváðum frekar að bjarga kapítal­ismanum í þeirri mynd sem við þekktum hann.“

Pistilinn má lesa í heild sinni hér.

Nýjast